Een nieuw hoofdstuk: van verlies naar liefde
April 2024: Een plotseling afscheid
Het leven kan soms opeens zo anders zijn. Op een gewone ochtend werd onze lieve Carlie plotseling ziek, en voor we het wisten was ze er die middag niet meer. Na jaren van trouwe vriendschap was onze laatste hond er opeens niet meer.
Eindelijk vakantie zonder hondentassen
Na jarenlang onze vakanties door te brengen in knusse huisjes verspreid over Nederland, België en Duitsland - waarbij onze belangrijkste bagage bestond uit hondenvoer, zachte hondenkussens, tennisballen en natuurlijk die onmisbare regenlaarzen - besloten we onszelf eindelijk eens een zonvakantie te gunnen.
We boekten een reis naar het prachtige Curaçao, en twee weken later zaten we daadwerkelijk in het vliegtuig. Wat een dubbel gevoel om eens zonder al die hondenspullen op reis te gaan!
De grote vraag: weer een hond of niet?
Deze vraag hield ons flink bezig tijdens onze vakantie. Het was eigenlijk een vraag die mensen ons al vaker hadden gesteld, zelfs toen Carlie en Casper (onze lieve labrador) nog gewoon bij ons waren. Ik vond dat altijd zo'n vreemde vraag - ze waren er nog en we hielden zielsveel van ze.
Het deed me denken aan die even bizarre situatie waarin je aan de man van een bevriend echtpaar zou vragen: "Zeg, als je vrouw overlijdt, neem je dan een nieuwe?" Zoiets vraag je toch niet?
Een bijzondere ontmoeting met Stichting Dog Curaçao
Ik kende de stichting van Djoeke Gilliam al een tijdje. Aan het begin van onze vakantie had ik een afspraak met haar gemaakt om haar dog sanctuary te bezoeken. Maar na vier dagen genieten van het tropische weer gebeurde er iets bijzonders: we besloten opeens dat er echt weer een hond in ons leven hoorde.
We stuurden Djoeke meteen een bericht dat we graag over adoptie wilden praten. Soms weet je gewoon dat iets goed voelt, nietwaar?
Djoeke: een vrouw met een missie
Over Djoeke vertel ik je later nog veel meer - ze is echt een bijzondere vrouw die zich met hart en ziel inzet voor de honden op Curaçao.
De perfecte match
Onze beslissing stond vast: er hoorde weer een hond in ons leven. We hadden wel een paar specifieke wensen: het moest een teefje zijn en geen puppy. Soms weet je gewoon wat bij je past.
En toen gebeurde het - die magische klik met "onze" hond was er meteen. De adoptie werd direct een feit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten